It's party time...

Ναι, θα κάνω party στο σπίτι μου! Τρελαίνομαι για τέτοιες καταστάσεις, γιατί καταρχάς o gentleman (μπαμπάκας μου) παθαίνει κάτι (ένα έμφραγμα, ένα κάτι τις βρε παιδί μου). Και να φανταστείς ξέρει ότι θα καλέσω μόνο 30 άτομα που να του πω ότι θα έρθουν 100. Νταμπλάς θα του έρθει του τσαχπίνη και όχι τίποτε άλλο, μετά δεν θα έχω το μηνιαίο μου εισόδημα.

Επίσης, γουστάρω όταν έρχεται η ώρα των μπάτσων. Μεσήλικοι κύριοι (για να μην πω μπούμπηδες και φανεί πως δε σέβομαι την ελληνική αστυνομία)  με αυστηρό ύφος να με κατηγορούν για διατάραξη κοινής ησυχίας. Ε, όχι δα!

Καλό part, ακόμα, στην όλη υπόθεση είναι ότι μετά έχω υλικό για σχολιασμό στο blog μου. Κι εγώ και η Ντίνα. Κυρίως η Ντίνα.

Ε, τι άλλο να θέλει κανείς; 

(καλά, εκτός από ναργιλέ)